Któż z nas nie oglądał filmów szpiegowskich, czy detektywistycznych kryminałów utrzymanych w klimacie noir? Wielu osobom wydaje się, iż praca detektywa nie nieustanne wybuchy, strzelaniny i pościgi za sprawcami przestępstw. Wizerunek ten jest niemal ciągle utrwalany przez programy telewizyjne i niestworzone historie, których pełno w Internecie. W rzeczywistości, praca detektywa nie jest wyjęta żywcem z jakiegoś napakowanego akcją filmu. To nieprawda, iż przez większą część czasu prywatny detektyw ugania się również za niewiernymi żonami i mężami, chociaż czasami zdarzają się i takie przypadki. Aby oddzielić fakty od mitów należy się więc przyjrzeć samemu zawodowi prywatnego detektywa oraz ustawie, która określa czynności i zajęcia detektywa. Detektywowi wolno: poszukiwać osób zaginionych lub ukrywających się, zbierać informacje gospodarcze i cywilne, sprawdzać wiarygodność zeznań podatkowych oraz tych, które dotyczą sprawy klienta, a także odzyskiwać skradzione mienie. To tylko początek dość długiej listy, jednakże daje nam ona dość dobry wgląd do podstawowych zadań prywatnego detektywa. Przejdźmy teraz do samego sedna, czyli sposobu pracy. Detektyw musi niejednokrotnie zbierać żmudnie informacje, zadawać odpowiednie pytania i wykazywać się przede wszystkich cierpliwością, która pozwoli właściwie wykonywać powierzoną mu pracę. Aby stać się detektywem należy zdać egzamin detektywistyczny oraz wyrobić licencję zawodową. Dodatkowo, trzeba mieć ukończone 21 lat, być niekaranym, posiadać nienaganną opinię oraz minimum średnie wykształcenie. Poza tym liczą się również odpowiednie kontakty oraz znajomość sposobu pracy. Z tego też powodu tak duża liczba byłych policjantów zostaje detektywami. To dość logiczne, iż młody, niedoświadczony detektyw będzie musiał zmagać się z wieloma przeciwnościami. Kiedy uda mu się je jednak pokonać, nic nie stoi na przeszkodzie do założenia własnej agencji detektywistycznej i rozwiązywaniu intratnych zleceń, które pozwolą wyrobić markę agencji.